Forum - Ska / Reggae / Rocksteady / Soul

[jezus]

tylko jedno ale;p(no musze sie do czegos doczepic bo niebylbym soba;p) tlumaczenia tekstow coverow dosc banalne! spodziewalem sie czegos tak w pyte jak rub up push up;p

[Szoet]

jeszcze brakuje mi "Czarnej Barbary" z repertuaru Heino.

[nutka]

Nie jestem w stanie napisać który kawałek mi się najbardziej podoba. Wszystkie są dla mnie rewelacyjne. Godne pochwały są pomysłowe zdjęcia promujące album i będące w książeczce.
Rzeczywiście:
Starsi - latka lecą
Grubsi - to pewnie chodzi o objętość portfeli
Bogatsi - patrz wyżej

[chudy]

Ja tam płytę mam, płyta jest dobra i tyle na razie powiem gdyż dopóki nie wygramy z wujkiem w konkursie tanecznym nie puszczamy pary z ust hehehe


a tak na serio to dobra płyta, bardzo dobra. Lajtowo najlepsza płyta jaką nabyłem od czasu ich poprzedniego krążka (ale jestem wazelina hehe). Najlepszymi kawałkami są: "powiem ci" szczególnie rozkładają mnie na łopatki pierwsze wersy o policzkach i bieliźnie, "miś chce iść", "to tyle dziś kosztuje" oraz "pi bip". Dużym plusem jest też jak dla mnie wyeksponowanie klawisza, który na "Potworze" robił jedynie jako tło, ale to chyba dlatego, że Kolumb był gościnnie zaproszony do nagrań... jeśli się mylę to proszę mnie poprawić:)

Klawe są też czołówka i tyłówka. stoprorap kurwa!

Nadruk na płycie też git.

Dziękuje. dobranoc!

[Raul]

77 najlepszych polskich utworów 2010 roku
http://esensja.pl/muzyka/publicystyka/t ... 8&strona=2

61. VESPA „TO TYLE DZIŚ KOSZTUJE” (Z ALBUMU „STARSI, GRUBSI, BOGATSI”, WYD, SHOWBIZ MONSTAZ)
Vespa bawi się wyłącznie „na bogato”. Ma prawo, w końcu to potentat na wciąż mało rozwiniętej rodzimej scenie ska. Grupa wraca do czasów, kiedy ludzie mieli styl, muzyka duszę, a lokale nieco charakteru. A, że gra taką a nie inną muzykę i robi to wszystko z dużą dawką dobrego humoru rezultat nie wpisuje się w mody i trendy, posiadając ten naturalny urok. „To tyle dziś kosztuje” bryluje swingową elegancją, błyszczy wodewilowym blaskiem. Męsko-damski dialog subtelnie urozmaica sekcja dęta. A jamajsko-amerykański fason w zderzeniu ze światem ogórków kiszonych i Polsatu bawi szczerze, w zupełnie bezpretensjonalny sposób. Pretensja jest zresztą czymś, co na płycie „Starsi, Grubsi, Bogatsi” występuje rzadko. Strzał w środek tarczy.

[STĘPEL]

Zajebiście napisana recenzja.